Motyw miłości rodzicielskiej

© - artykuł chroniony prawem autorskim


„Król Edyp” Sofoklesa

Chodzi tu o uczucie, jakim Edyp darzył córki. W Exodusie pozostawił dzieci pod opieką Kreona. Nakazał przy tym, by o chłopców nie troszczył się zbytnio, ponieważ byli mężczyznami: „I nie zabraknie im życia zasobów”. Większą uwagę miał przykładać do wychowania dziewcząt – małej Antygony i Ismeny, z którymi pożegnał się przed odejściem. Scena ta dowodzi ogromnej miłości, jaką darzył córki:

„O dziatki! Gdzież wy? Nie strońcie ode mnie,
Niech was obejmę w miłosnym uścisku
W rękach, co oczy niegdyś pełne błysku
Ojca w tak czarne pogrążyły ciemnie”


oraz wyrzutów sumienia, które go przytłaczały:

„Ojca morderca, on w łożu swej matki,
Z której ma życie i sam się narodził,
Waszym był ojcem, o nieszczęsne dziatki!
To wam w twarz rzucą. Więc któż wam swe serce
Odda? Któż pojmie? Któż w domu ugości?
Nikt! O nieszczęsne! W ciężkiej poniewierce
Żyć wam tu przyjdzie bez czci i miłości”
.

„Balladyna” Juliusza Slowackiego

Wdowa kocha obydwie córki, ale starsza z nich, przy nadarzającej się okazji odrzuca matczyną miłość. Filon obrazuje uczucia do nieboszczki Aliny, co podważa i wypacza całkowicie ich charakter. Kocha zbyt nierealnie. Słowacki zanegował tym samym ideał romantycznego uczucia. „Wywiódł” je na manowce zła i zbrodni. Właściwie tylko Wdowa mogłaby „ocalać” ideę miłości, bo jako jedyna cierpi z jej powodu i z jej powodu umiera. Nie wydaje na torturach imienia niedobrego, ale umiłowanego dziecka.

Nowelistyka Elizy Orzeszkowej
„A...B...C...”


Temat miłości w noweli Orzeszkowej został ujęty w perspektywie więzi rodzinnych oraz niespełnionego, ograniczonego barierami materialnymi uczucia ubogiej dziewczyny do sytuowanego doktora Adama.

Bardzo wyraźnie zaznaczona jest miłość rodzeństwa Lipskich wyrażająca się poprzez wspólną troskę, wzajemną pomoc i wsparcie. Joanna wyraża szacunek i przywiązanie do brata, wykonując codzienne obowiązki: gotuje mu, naprawia jego bieliznę, podaje posiłki, robi zakupy, sprząta. Niepokoi się także o ich wspólną przyszłość. Są sierotami. Gdy żył profesor Lipski, sytuacja materialna rodziny była stabilna, po jego śmierci komplikuje się. We wszelkich trudnych decyzjach siostra zasięga rady brata, np. w kwestii nauczania dzieci. On zaś, na wieść o możliwości uwięzienia Joanny, decyduje się zadłużyć, byle tylko ocalić honor dziewczyny. Brat i siostra są nie tylko rodzeństwem, są parą oddanych przyjaciół.

Nowelistyka Marii Konopnickiej
„Dym”


Miłość matczyna – matka kocha syna całym sercem, jest gotowa do największych poświęceń (oddaje mu swe posiłki, wstaje wcześniej i zasypia później niż on). Całe swoje życie poświęca ukochanemu jedynakowi. Opieka nad nim stanowi sens jej istnienia. Miłość synowska – Marcyś jest symbolem oddanej i szczerej miłości synowskiej. Darzył matkę szacunkiem.

„Doktor Piotr” Stefana Żeromskiego

Dominik Cedzyna jest doskonałym przykładem na rodzicielską miłość – szczerą, bezwarunkową, gotową do największych poświęceń. Aby umożliwić synowi karierę i rozwój, finansował mu studia poza granicami kraju, co doprowadziło do tego, że dopuścił się złego czynu – zmniejszył pensję chłopom, okradając ich z należnych pieniędzy.

Dla bohatera najważniejsze było dobro i szczęście syna, który był jego „oczkiem w głowie”. Listy otrzymywane od Piotra przez lata rozłąki stanowiły jedyną rozrywkę podobnych i smutnych dni staruszka. Nigdy nie czytał ich od razu, ciesząc się codziennie nowym fragmentem.

Piotr Cedzyna bardzo kochał starego ojca. Jego miłość doprowadziła do tego, iż zrezygnował nawet z możliwości pracy i rozwoju w zagranicznym prywatnym laboratorium chemicznym (choć w kraju nie miał szans nawet na posadę podrzędnego pracownika) – chciał pozostać przy boku ojca, wspierać i opiekować się nim. Wielokrotnie w częstych listach zapewniał, że czuje się częścią rodzica, ze stanowią jedność. Tym bardziej cierpiał, gdy odkrył postępek Dominika i musiał – aby zachować wierność swym ideałom i zasadom – opuścić go.

„Syzyfowe prace” Stefana Żeromskiego

Wrażliwa strona natury Marcina Borowicza ujawnia się w jego miłości do matki, myślistwa czy przyrody. W czasie wakacji w rodzinnych Gawronkach „niektóre z drzewin witał z uśmiechem radości (…). Lubił je, nie wiedząc o tym, tak głęboko, jakby były cząstkami jego istoty, organami jego czującej natury”.

„Granica” Zofii Nałkowskiej

Miłość w „Granicy” Zofii Nałkowskiej jest jednym z głównych wątków powieści. Można tu znaleźć nie tylko przykłady miłości między kobietą a mężczyzną, lecz także miłości matczynej czy też miłości syna do matki.



Motyw - inne artykuły:
Motyw miłości tragicznej
Motyw miłości spełnionej
Motyw miłości rodzicielskiej
Motyw miłości w „Nad Niemnem”
Motyw miłości w „Konradzie Wallenrodzie” Mickiewicza
Problematyka miłości w „Ludziach bezdomnych” Żeromskiego
Motyw miłości w „Dziadach” Mickiewicza
Motyw miłości w dramacie „Romeo i Julia” Szekspira
Miłość w „Dziejach Tristana i Izoldy”
Miłość w „Lalce” Prusa
Motyw miłości w „Granicy”
Motyw miłości w „Mistrzu i Małgorzacie”