Motyw samobójstwa

„Krzyżacy” Henryka Sienkiewicza

Samobójczą śmiercią kończy żywot Zygfryd de Lve. Okrutny Krzyżak, oszalały po śmierci syna Rotgiera, staje się oprawcą Juranda ze Spychowa i jego córki. Uwolniony przez człowieka, któremu wyrządził nieludzką wręcz krzywdę (okaleczył go i uwięził jego jedyne dziecko) załamuje się psychicznie i dręczony przywidzeniami, decyduje się na ostateczny krok. W jego duszy odżywają pełne zgryzot wspomnienia związane ze zbrodniami popełnionymi przez zemstę i ze śmiercią Rotgiera. Przerażenie wzbudza w nim również akt miłosierdzia okazany przez Juranda. Poddaje się obłędowi, widzi śmierć pod postacią kościotrupa i czarnego stwora z nieludzką twarzą, który namawia go, by targnął się na swoje życie. Jego samobójstwo jest swoistą pokutą za wyrządzone krzywdy – umiera ostatni ze spiskowców podstępnie i obłudnie rozprawiających się z polskim rycerzem, którego imię ze strachem było powtarzane przez braci zakonnych.


„Quo vadis” Henryka Sienkiewicza

Samobójstwo popełniają Petroniusz i Eunice. Elegant, pragnący umrzeć pięknie i godnie, podejmuje decyzję o ostatecznym kroku w chwili, kiedy dowiaduje się, że Neron wydał na niego wyrok śmierci. Mężczyzna nie obawia się śmierci, przeczuwając od jakiegoś czasu jej nadejście. Urządza ucztę, na którą zaprasza augustianów i rozkazuje lekarzowi, aby otworzył mu żyły. Zakochania w Petroniuszu Eunice, wiedząc, że nie będzie potrafiła żyć bez swojego pana, decyduje się umrzeć razem z nim. Wraz z ich śmiercią zginęło w Rzymie to, co pozostało jeszcze światu – piękno i poezja.

strona:    1    2    3    4    5    6  





Motyw - inne artykuły:
Motyw samobójstwa